W 1843 Sinclair's Statystycznego konto Szkocji rejestrowane tylko 3 rodziny katolickiej parafii w Bathgate, ale było to wkrótce ulec zmianie z napływu imigrantów, którzy Irlandzki zostały zmuszone do opuszczenia swojej ojczyzny z powodu złych warunków ekonomicznych i zostały obecnie poszukuje pracy tu. Do głównych źródeł zatrudnienia w górnictwie węgla, łupek ostatnich wykorzystania w produkcji parafiny ropy naftowej i budowy Glasgow-Edynburg linii kolejowej.

Na skutek powstałego z Irlandzki infiltracji była inauguracja z Bathgate misji, która obchodzi we Mszy mieszkania domy w Gedeona Street, King Street i South Bridge Street, a później w starej Masonic Hall w Jarvey ul. Kapłani z Linlithgow Bathgate serwowane w tygodniu, choć ich jedynym środkiem transportu były kucyka i pułapki.

W tej chwili Bathgate był mały wyspiarski miejsce z kilku budynków i pretensjonalną pierwotnym mieszkańcom wykazało wiele podejrzeń, a nawet otwarta wrogość do Irlandzki pracowników, którzy mieli się osiedlić się w ich mieście. Oczywiste jest zatem, dlaczego jeden Daniel Collins, Irlandzki wykonawcy zaangażowanych w budowę linii kolejowej, zdecydowała się pozostać anonimowi, kiedy zakupione w 1855 roku stary kościół w utrzymanie Street, które poprzednio były wykorzystywane przez sekty w Presbyterian Kościół pod Auld Lichts. Wielki przełom w Bathgate katolików przyszedł w 1856 wraz z nominacją pierwszego rezydenta Kapłan, ks. Andrew Smith. Stary kościół został przekonwertowany do pomieścić około 600 osób i został wznowiony w 1858, kiedy stał się Bathgate parafii.

W następnych latach, wiele z okolicznych powiatów zostały dostarczone z Bathgate misji, zawsze na raz lub dwa razy w miesiącu. Nie po kolejnych kapłanów serwowane Bathgate na krótki okres czasu do czasu z nadejściem ks. Thomas O'Carroll w 1877 roku. W tym roku również zapisy pierwsze wzmianki o poświęcenie kościoła do Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny. Jedenaście lat później ks. O'Carroll był odpowiedzialny za szeroko zakrojonych prac remontowych wykonanych na starych i prezbiterium kościoła, a co za tym idzie, na 6 grudnia 1888 Arcybiskup St Andrews i Edynburga wykonaniu ceremonii otwarcia Kościół Niepokalanego Poczęcia.

Wokół tego czasu potrzeba było odczuwalne na utworzenie funduszu budowy kościoła, który później został zainicjowany przez ks. Józef miał Technologie którzy przybyli w mieście w roku 1893. Siedem lat później, jego następca, ks. Peter McDaniel rozpoczął kampanię na rzecz pozyskania środków w nadziei na znalezienie £ 6000 - to szacunkowy koszt nowego kościoła: Spotkania wzrosła do jego wyzwanie i hojnie odpowiedzieli.

Wczesne 20 wieku widzieli rozbiórka starego kościoła, aby zrobić miejsce na nowy zbudowany w tym samym miejscu. Msza została odprawiona w pobliskim Co-operative Hall w międzyczasie.
Do 21 maja 1907 był wielki dzień dla katolików radośni w Bathgate i pomimo niekorzystnymi warunkami atmosferycznymi pozostaje pamiętnych dni w ich historii, kiedy Most Reverend James Andrew Smith, arcybiskup St Andrews i Edynburga, położył kamień węgielny dla nowego kościoła. Przed Ceremonia kamienia r., ogromna procesja, kierowany przez Jego łaska na arcybiskupa w otwartym przewozu, w drodze z dworca kolejowego do ul utrzymanie. Bathgate Publicznego Band poprzedzone wielu duchownych, 500 uczniów, oraz wszystkich społeczeństw katolickich w mieście poprzez gaily ozdobione ulice thronged z ludźmi. Podczas ceremonii bieżących gazet i kilka innych dokumentów zostały zamknięte w pojemniku, który ma być wprowadzony pod kamień węgielny. Ponieważ było więcej niż 500 lat, ponieważ takie uroczystości miały miejsce w dzielnicy i, oczywiście, pierwszy od czasu reformacji, musi ono zostać zakwalifikowane jako najbardziej znaczące daty w historii regionu.
Po roku koncentratu funduszu podnoszenie próbując osiągnąć cel szacuje się w wysokości £ 6000, wielki dzień wreszcie dotarliśmy na 29 października 1908, kiedy wspaniały nowy kościół został ogłoszony przez Jego łaska na arcybiskupa. Kościół, pojemność 800 miejsc siedzących, był całkowicie napełniony parafian, duchownych i przedstawicieli z innych kościołów w mieście podczas uroczystej Mszy św High przyjęcie następuje w Spółdzielni Hall.

W Gocki stylu kościoła przeszła najśmielsze oczekiwania jej imponujący projekt architektoniczny i piękne wnętrze. Sanktuarium jest dziełem sztuki, które komendy natychmiastowej uwagi ze względu na obudowę i Grecki Włoski marmur i wspaniałą mozaikę naszego Pana składający się z tysięcy kawałków kolorowego marmuru z tła ze szczerego złota, złotych liści, które zostały umieszczone między dwa kawałki szkła. Sanktuarium podłoga jest wykonana z marmuru Sycylijski i całego projektu jest kopiowany z jednego z kościołów w Grecki Rzym.
W 1909 r. ks. McDaniel otrzymali referencje od zgromadzenia w uznaniu jego wysiłki i wymagający ciągłej pracy iż w celu zmniejszenia długu zaciągniętego. Był następcą w 1913 roku przez ks. Charles Murdoch, którzy panowali w parafii Ksiądz do 1919 i był odpowiedzialny za montaż Najświętszego Serca Ołtarz w kościele.

Pierwszy Świat wojny wziął jej ofiar katolickiej wspólnoty z utratą 61 życiu, do których pamięć granitowe Celtic krzyż został wzniesiony przed kościołem w 1920 roku za namową ks. Patrick Green, którzy był ksiądz z parafii 1919 - 1924.

Ks. Joseph McGrail przybył jako kolejny parafii księdza w 1924 r., jolly mały człowiek. Był tam pozostać aż do jego nagłej śmierci w 1939 roku. Jego największym osiągnięciem było otwarcie nowego Katolickiego Liceum na 30 października 1931. Canon McGrail został zapamiętany dla większości jego wielką miłość i zdolność do odnoszą się do dzieci i jest dobrze znana, że wielu młodych ludzi potrzebujących, wszelkie nazwy, otrzymała od niego praktyczną pomoc. On również uzgodnionego próba zmniejszenia długu i kościoła organizowane Grand Bazaar, które odbyło się w Spółdzielni Hall z 4th - 6 kwietnia 1929 i podniosła rozłożenia £ 1042.
Po Canon McGrail był ks. Thomas Davitt którzy została podniesiona do statusu Canon wkrótce po jego przybyciu. Był człowiekiem był którzy niestrudzenie przygotowani do pracy dla dobra Kościoła i jego ludzi, i posiadał on naturalnym odnoszących się do placówki dla młodszych członków jego stada. Jednym z jego priorytetów było jasne, kościół długu, który zdobył w bardzo krótkim czasie ze względu na odpowiedź od aktywnych członków Kościoła. Jego wielką wiarę i zrozumienie były często przedmiotem badań w trudnych latach II Wojny Świat.

W maju 1951 funkcja została zorganizowana w uznaniu Canon Davitts Srebrny Jubileusz jako kapłan. Provost Patrick Glen przedstawione mu złoty kielich i czek od swoich parafian.
W 1954, Marian Rok, Canon Davitt dokonane zmiany do poprzedniej zimy kaplicy kościoła i był dostosowany do kaplicy Matki Bożej. W przewidywalny sposób ludzie Bierun wzrosła do okazji i Kaplica została zakończona na początku 1955 roku.

Jednym z Canon Davitt nagradzanie najciekawszych wydarzeń było otwarcie St Mary's Primary School w dniu 27 lutego 1958.
1958 był także stulecie parafii i Złotego Jubileuszu nowego kościoła. Odbyły się specjalne uroczystości i stulecie broszura została opublikowana.

Obejmuje to wiele faktów i obrazów, w tym jeden poniżej pokazano wielu gości, którzy wzięli udział w obchodach

Chociaż 1958 zostanie zapamiętany jako szczęśliwy, udany rok w historii Kościoła, w poprzednim roku przyniósł wielki smutek z parafii przez przedwczesne śmierci ks. Mikołaja Torsney, obiecujący młody kapłan z Bathgate którzy został ordynowany w 1950 roku.

Canon Davitt był również udział w otwarciu St Columba's Primary School w dniu 4 lutego 1967. W Canon nadal służyć jako Parish Priest aż do śmierci w 1969 roku.
On został zastąpiony przez ks. James Walsh którzy wszczęła wielu zmian w obrębie samego kościoła i mieszkalnych, w tym usuwanie wysoki ołtarz być zastąpiony przez innego ołtarza stole stoi zgromadzenie. On również zainstalowany Baptistry gdzie Najświętszego Serca ołtarz został uprzednio zainstalowany. Ks. Walsh na emeryturze Irlandia w 1980 roku.
Canon Daniel Boyle był jego zastąpienia, chociaż jego pobyt był skrócenia kiedy zmarł w 1984 roku.
Ks. Lawrence Glancy (później stać Canon) był kolejnym Parish Priest i pozostał aż do roku został przeniesiony w 1988 roku. Był zaangażowany w Uroczyste poświęcenie Kościoła Niepokalanego Poczęcia przez właściwe Reverend James Monaghan (pochodzący z Bathgate), oraz prawo Reverend Vincent Logan (Biskup Dunkeld, a także rodak z Bathgate).

Ojciec Gordon Brown zastępuje ks. Glancy w 1988 r. przez krótki okres czasu do czasu przybycia ks. Michael Burns w 1989 roku. Ojciec był Burns podżega do budowy nowej hali. On pozostał w parafii aż do 1997 roku.
Kolejne powołania była prałat Alistair Lawson, rodak z Bathgate. On nadzorował budowy i zakończenia nowej hali. Ta nowa hala była zobowiązana do uwzględnienia wielu grup, które zostały utworzone w ramach parafii.